Σημείωση για μια επιστροφή

--…Πάμε να περπατήσουμε, κάπου θα βρούμε να περπατήσουμε.
-- Τόπο θα βρούμε;
-- Στο χώρο, δεν πειράζει, ας βαδίσουμε στο χώρο τον απρόσωπο…

Τ.Παυλοστάθης : “Χρονογράφημα”, περ. Πλανοδίον, τ.3, 1987.

Εν αρχή ην ο χώρος, η μάλλον ο τόπος… γιατί πως αλλοιώς θα μπορούσα
μετά από τόσα χρόνια να επιστρέψω… Στο χώρο περιφέρεσαι “άσκοπα”,
αλλά δεν μένεις, δεν επιστέφεις.
Σε μια εποχή που ο απρόσωπος χώρος διευρύνεται αφανίζοντας τους τόπους,
θα πρέπει να λογίζονται τυχεροί όσοι έχουν έναν τόπο. Χάρμαινα!
Ο ήχος του ονόματός της και μετά η σιωπή και μετα η μοναχικότητά της.
Η μυρρωδιά του δέρματος και του ζώου. Το χωματένιο νερό.
Η αίσθηση του “ασήμαντου”, του φτωχού , του πρόσκαιρου.
Οι μνήμες της που από παιδί με ακολουθούν…
Και τα γαιώδη χρώματά της, “βρώμικα”, της σήψης, οι ύλες,
οι δικές της, να κάνουν την εμφάνισή τους, να εισχωρούν στη ματιέρα
και στο χρώμα της δουλειάς μου.